ΝΟΣΟΣ DUPUYTREN

Στην νόσο του Dupuytren, ο ασθενής παρουσιάζει σκληρία σαν κορδόνι, αρχικά στην παλάμη και, προοδευτικά, στα δάκτυλα του χεριού τα οποία εμφανίζουν μόνιμη κάμψη και αδυναμία να κάνουν πλήρη έκταση. Συχνότερα παρουσιάζεται στον παράμεσο, στο μικρό και στο μέσο δάκτυλο του χεριού. Εξαιτίας της παραμόρφωσης των δακτύλων επηρεάζεται σοβαρά η λειτουργικότητα του χεριού. Η πάθηση εμφανίζεται συχνότερα σε άντρες άνω των 50 ετών, ενώ μπορεί να προσβάλλει το ένα ή και τα δύο χέρια. Παρόμοιο πρόβλημα μπορεί να εμφανιστεί στα πέλματα ή και στο πέος. Η νόσος αυτή συχνά σχετίζεται με το σακχαρώδη διαβήτη, την κίρρωση του ήπατος, τη χρήση αλκοόλ, την επιληψία, ενώ πιστεύεται ότι υπάρχει κληρονομική προδιάθεση.

Η θεραπεία της νόσου είναι χειρουργική. Για την αποκατάσταση ακολουθεί φυσιοθεραπεία ενώ ο ασθενής ενθαρρύνεται από την πρώτη μετεγχειρητική εβδομάδα να ξεκινήσει συγκεκριμένες ασκήσεις. Επειδή οι υποτροπές της νόσου είναι συχνές, η αντιμετώπιση πρέπει να γίνεται πάντα από ειδικό χειρουργό χεριού.